triomphatrice

NOM [tʁijɔ̃fatʁis] 4 syllabes

Forme principale : triomphateur

Sens et définitions

  1. Nom commun Celle qui remporte une grande victoire.
  2. Forme d’adjectif Féminin singulier de triomphateur.

Origine du mot

Du moyen français triomphateresse, refait sur le latin triumphatrix (« celle qui triomphe, vainqueresse »).

Liens de sens

Associés

triomphe triompher

Famille morphologique

triomphe triompher triomphale triomphait triomphal triomphé triomphes triompha triomphent triomphales triomphateur triomphaient triomphons triomphera triomphai triompherait triompherai triomphais triompherions triompherons triomphateurs triompherais triompheras triomphèrent triomphatrices triomphaux triomphâmes triomphât triomphez triompheront triomphions triompherez

Prononciation

Sources

Les définitions et étymologies proviennent du Wiktionnaire et sont diffusées sous CC BY-SA 4.0. Elles ont été normalisées et restructurées par sens, sans réécriture du texte.

Retour au dictionnaire