grondais

VER [ɡʁɔ̃dɛ] 2 syllabes

Forme principale : gronder

Sens et définitions

  1. Adjectif Relatif à Gron, commune française située dans le département du Cher.
  2. Forme de verbe Première personne du singulier de l’imparfait de l’indicatif de gronder.
  3. Forme de verbe Deuxième personne du singulier de l’imparfait de l’indicatif de gronder.

Famille morphologique

grondement gronde gronder grondait gronda grondements grondé grondaient grondeuse grondeur grondée grondent gronderait grondera grondez grondai grondes grondèrent grondés grondeuses gronderai grondeurs

Prononciation

Retour au dictionnaire