grondée

VER [ɡʁɔ̃de] 2 syllabes

Forme principale : gronder

Sens et définitions

  1. Nom commun Réprimande sur le ton de la gronderie.
  2. Forme de verbe Participe passé féminin singulier de gronder.

Famille morphologique

grondement gronde gronder grondait gronda grondements grondé grondaient grondeuse grondeur grondent gronderait grondera grondez grondai grondais grondes grondèrent grondés grondeuses gronderai grondeurs

Prononciation

Retour au dictionnaire