ξυμθ

ξυμθ-, att. pour συμθ- : ξυμδαίνω-:Ξ συμ- Baise, ξυμθάλλω ΞΞ συμθάλλω, elc., v. ces (if. ao.), ξυμδλήμενος (part) Ἐὐμθληντο (8 pl. ὑπα.). ξύμθληται (3 sg. υ ναι (inf. ao.), ἔν νος (part.), sbj.), νεθλήτην (8 duel) ao. ἃ moy. épq. ou poét. (6 συμδάλλω. Evun., αἱ. pour συμπι- : ξύμπας — σύμπας, ξυμπίπτω — συμπίπτω, elc., v. ces mots. ξυν-, ait. pour συν- dans ἰ68 composés ξὺν άγω, ξυνίημι, efc. p. συνάγω, συνίημι, Ὁ. ces mots. ᾿

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 610 du fac-similé