παρα·τυγχάνω

παρα-τυγχάνω ([. -τεύξομαι, αο. 40.2 παρέτυχον, Ῥῇ. παρατετύχηχα OU παρατέτευχα) se trouver auprès de, ἃ portée de; au part. abs. ὁ πα- ατυχών, Τηα. celui qui se trouve ἃ portée. e premier venu πρὸς τὸ παρατυγχάνον, Thc. selon premier 165 circonstances ἐκ τοῦ παρατυχόντος, PLuT. ἐν τῷ παρατυχόντι, Tuc. selon l’occa- sion, sur-le-champ, ἃ l'instant même; παρα- τυχόν, avec l'inf. Tuc. lorsque l'occasion se présente de, etc.

Étymologie donnée par l'Abrégé : [. -τεύξομαι. αο. 3 παρέτυχον, Ρί. παρατετύχηχα οὖν παρατέτευχα) 58 ἰΓΟΌΥΘΥ δυργὸβ ἀθ. ἃ ρογίόθ ἀ6: ατὸ ρανί. αὖ. ὁ πα- ατυχών, ΤΗα. 661]

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 674 du fac-similé