ἀπήλεγξα

ἀπήλεγξα, υ. ἀπελέγχω. . ἀπῆλιξ, ion. ο. ἀφῆλιξ. ἀπιηλιώτης, ou (0) vent d'est [ἀπό, ἥλιος]. . ἀ-πήμαντος, 06, ov : 1 sain οἱ sauf || 2 inof- fensif [à, πημαίνω, faire souffrir]. . ἀπήμθλωσα, v. ἀπαμόλίσχω. ἀπήμθροτεν, 3 sg. ao. 2 épq. ἀἀφαμαρ- 'τᾶνω. ᾿ ᾿ἀπημείφθη, 3 sg. ao. ἀ'ἀπαμείόομαι. ἀπήμεσα, υ: ἀπεμέω. . ἀπήμπλακον, αο. 2 α'ἀπαμπλίσκω. ἀπημπόλων, υ. ἀπεμπολάω. ἀπήμων, ov, ov, gén. ovos : I pass. non en- dommagé, sain οἷ sauf; ἀδάκρυτος καὶ ἀ. IL. -Sans connaître les larmes οἱ la douleur; ἃ. οἰζύος, Εδοηι,. exempt de malheurs; p. suite, prospère || ΠῚ act. À inoffensif || 2 favorable, propice [ἀ, πῆμα]. ΄ ᾿ ἀπῆν, υ. ἄπειμι 1. ἀπήνεγκον, ἀπηνέχθην, ao. 2 act. el ao. pass. ‘d'aropépu. ἀποφέρω. ἀπήνη, ns (ἡ) chariot, voiture ἃ quatre roues attelée de mules, gqgf. de bœufs; postér. - char; ναΐα ἀ. Eur. char nautique, bateau. ἀπηνής, ἧς, ἐς, dur, cruel. ᾿ς ἀπήντων, υ. ἀπαντάω. ἀπήραξα, αο. α' ἁἀπαράσσω. ἀπήρεσα, ἀπήρεσκον, ao. et impf. α'ἀπα- ρέσχω. τς :- ἀπῆρκα, ἀπήρκειν, υ. ἀπαίρω. ἀπήρκεσα, αο. α᾽ ἀπαρχέω. . ἀπηρνήθην, ἀπήρνημαι, ao. οἱ pf. d'arapvéo- ἀπαρνέο- τ μαι | | _& POS, ος, ov, non estropié, valide [ἀ, πη- ἀπηρτημένως, adv. 1 conséquemment ἃ. dat. -}}.2 séparément [ἀπαρτάω]. ἀπήρτησα, αο. ἀ' ἀπαρτάω. ἀπηρτίσθην, ἀπήρτισμαι, υ. ἀπαρτίζω. ἀπήρυξα, ao. ἀπερόχω. ἀπήρυσα, αο. ἀπαρύω. ἀπησθημένος, v. ἀπεσθέομαι. ἀπήσω, f. ion. α᾽ ἀφίημι. ἀπήτησα, ἀπήτουν, υ. ἀπαιτέω. . ἀπηύδηκα,; ἀπηύδησα, v. ἀπαυδάω. ἀπηύρων, υ. ἀπαυρχω. ᾿ ᾿ ἀποιηχής, ἧς, ἐς, discordant [ἀπό,. ἦχος. ἀπῇ σις, εὡς (à) retentissement, ὁσῆο [ἀπη- χέω]. :ἀπήχθημαι, pf. «[ἀπεχθάνομαι. ἀπήχθηρα, ac. ἀ᾽ ἀπεχϑαίρω. ἀπηχθόμην, ao. 2 α᾽ ἀπεχθάνομαι. ἀπιήωρος, ος, ov, qui se lève ou apparaît ἃ distance [ἀπό, ἀείρω]. τς, ἀπιιάλλω, mot lac. renvoyer: ἀπίασι, 3 pl. prés. ind. ion. αἰ ἄπειμι ἃ. ἀπιγμένος, part. pf. ion. d'avixvéopar. ἀφικνέομαι. ἀπίει, 3 sg. prés. ind. οἱ etimpf. ion. d'apinur. - ἀπίεμεν, 3 pl. prés. ind. ion. α ἀφίημι. ἀπιέναι, υ. ἀπεῖμι 2. ἀπίεσαν, 3 pl. impf. ion. d'äpinm. ἀφίημι. ἀπίημι, on. ο. ἀφίημι. ἀπίθανος, ος, ov : 1 non persuasif {| 2 In- croyable, invraisemblable-[à, [ἀ. πιθανός]. Nine (ὃ) invraisemblance [ἀπί- AvOS + ἀπιθάνως, adv. sans vraisemblance [ἀπίθα- ἀπιθέω ὦ 4 ne pas ajouter [οἱ : οὐδ᾽ νος]. . ἀπίθησε, Op. et il ne fut ρὰ8 incrédule [12 ne pas obéir : τινι, à 4ηῃ [ἀπιθής. ἄπιθι, impér. ἀἰἀπειμι 2. ἀπίκατο (3 pl. pl. ᾳ. pf. ion.), ἀπικέατο (3 pl. ao. 2 ion.), ἀπίκεν (2 sg. ao. 2 ion.), α'ἀφικχνέομαι. ἀπικνέομαι (prés. ἴονι.).9 ἀπικόμην (ao. 2 ton.), α' ἀφικνέομαι. ἀπῖκται, 3 sg. pf. ion. α᾽ ἀφικνέομαι, ἀ-πινύσσω (seul. prés.) n'avoir pas sa raison [ἀ, πινυτός, sensé]. : ἄπιξις, ion. c. ἄφιξις.

Étymologie donnée par l'Abrégé : [ρ. ᾿ἄφεφθος, α᾽ ἀφέψω]

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 103 du fac-similé