Grec ancien

ἀπο·λαύω

ἀπο:λαύω (impf. ἀπέλαυον aréhavoy:; f. ἀπολαύσομαι, ostér. ἀπολαύσω; αο. ἀπέλαυσα; ρῇ. ἀπολέ-. αὐχα; PASS. αο0. ἀπελαύσθην, μή. ἀπολέλαυ-᾿ σμαι οὐ; ἀπολέλαυ ἢ I retirer une ἰουΐδ-" sance ou un profit de, d'où : 1 jouir de, gén. 1} 2 tirer profit ou parti de : τί τινος, tt ἀπό τινος, τι ἔκ τινος, tirer ge profit ἀθ qqe ch. 11 3 profiter de, gén. || IÏ se faire un jeu de, se moquer de : τινός, de qqn.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 111 du fac-similé