Grec ancien

ἀχυρμία

ἀχυρμία, 207. ἀχυρμιή, ἣς (ἢ) monceau de Ῥ41}16 [ἄχυρον].

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 156 du fac-similé