Grec ancien

γαλῆ

γαλῆ 1

γαλῆ, υ. γαλέη. γαλήνεια, dor. γάλάνεια, ας (ἡ) c. γαλήνη.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 175 du fac-similé

γάλῃ 2

γάλῃ ἄγειν τινά, port ne Ρᾶ5. pas-faire grand cas 6 qqn || 4 en gén. juste part, ὁ0 qui appar- tient ou convient ἃ chacun : μοίρᾳ τινὸς

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 589 du fac-similé