Grec ancien

ὀϊζυρός

ὀϊζυρός, ait. οἰζυρός, &,-év, ὀν, lamentable, pé- nible Il Cp. -ὠτερος, sup. -ὦτατος [ὀϊζύς]. misère, infortune

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 615 du fac-similé