περίτριμμα

περίτριμμα, ατος (τὸ) chose usée ἰουΐ au- tour; fig. ἀγορᾶς, DÉM. pilier de place pu- blique, en parl. d'un fläneur ou d'un intri- gant [περιτρίδω]. meputpouéo-à, ὁ. περιτρέμω || Moy. (impf. 3 pl. épq. περιτρομέοντο) m. sign. σ᾽ ΄

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 707 du fac-similé