σμερδνός
σμερδνός, ἡ, όν, c. σμερδαλέος; neutre adv. σμερδνόν [R. Σμερὸ, mordre; cf. σμερδαλέος, ‘lat. mordere]. τι
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 807 du fac-similé
σμερδνός, ἡ, όν, c. σμερδαλέος; neutre adv. σμερδνόν [R. Σμερὸ, mordre; cf. σμερδαλέος, ‘lat. mordere]. τι
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 807 du fac-similé