Grec ancien

σπεύσομεν

σπεύσομεν, 1 pl. fut. ind. ou (épq.) ao. sbj. σπευὸω.- ᾿ Ν Eoot, σπῆϊ, υ. σπέος.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 811 du fac-similé