στορέννυμι

στορέννυμι (f. ἔσω, αἰέ. στορῶ, ao. ἐστόρεσα, pass. ao. ἐστορέσθην, pf. ἐστόρεσμαι, pl. q. pf. ἐστορέσμην) 1 étendre (une couche, un tapis, etc.) |] 2 abs. χαμάδις στ. On. faire le lit ἃ terre; p. suite, recouvrir en étendant, joncher, tapisser : εἵμασι πόρον, EscuL. étendre des étoffes sur un chemin || 3 apla- nir, rendre uni : πόντον, On. aplanir la sur- face de la mer; τὸ κῦμα, Ηρτ. abattre 165. vagues, calmer les flots; fig. ὀργήν. ΕΒ6ΗΙ,:. apaiser la colère; τὸ. φρόνημα, Tac: abattre l'orgueil [R. Στορ, étendre; cf. στόρνυμι et στρώννυμι, ἰαΐ. sterno, stratus, torus ?. #storus)].

Étymologie donnée par l'Abrégé : [ἢ Στορ, ὀἰϊοπάγο; οὗ, στόρνυμι θέ στρώννυμι, ἰαΐ. 5ίθτηο, 5ἰγαΐαϑ. ἰοσὰδ 7. ἘΘΤΟΓΙΙΒ]

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 819 du fac-similé