τριικέφαλος

τριικέφαλος, ος, ov, ἃ trois têtes [τρ. χε- φαλή]. Or ος, ov, ἃ trois lits, particul. ἃ trois lits de table; τὸ τρίχλινον, table ἃ trois lits [τῥρ. χλίνη]. ος, ον, C. τριχάρηνος.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 894 du fac-similé