Grec ancien

αἵπερ

αἵπερ, nom. fém. plur. α' ὅσπερ. ἥεσσα, ἢεν, entouré de hauteurs αἰπος!.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 32 du fac-similé