ἀπιαγορεύω

ἀπιαγορεύω (ämpf. ἀπηγόρευον.: f. ἀπαγο- ρεύσω, αο. ἀπηγόρευσα, Pf. ἀπηγόρευχα ; S. ao. ἀπηγορεύθην, pf. ἀπηγόρευμαι) ἔν. À défendre, interdire : τις qqe ch.; τινὰ ποιεῖν, τινὶ μὴ ποιεῖν. ἃ qqn de faire, etc. 11 2 dissuader τι, de qqe ch.; τινί τι, PLur. qan de faire 446 ὁ}. }} ΠῚ ἡγυέν. 4 renoncer ἃ, t. 11 2 se laisser aller à, succomber ἃ : ὁπὸ πόνων, XÉN. succomber ἃ la fatigue; πρός τι, εἴς τι, reculer devant qqe ch.; τὰ ἀπαγορεύοντα, XÉN. objets vieillis et hors d'usage.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 97 du fac-similé