ἀπιεργάζομαι

ἀπιεργάζομαι (f. -άσομαι, αο. ἀπειργασάμην, Ὁ. ἀπείργασμαι) I dép. 4 achever une tâche Π| 2 achever, accomplir, travailler; exécuter, - construire, d'où produire, acc. : ἀγαθὸν ἀπ. τινα, XÉN. rendre qqn bon || ΠῚ pass. être porté ἃ sa perfection; ἀνὴρ ἀπειργασμένος χαλός τε χἀγαθός, XÉN. homme accompli et. parfait. ἀπέργω, ion. ο. ἀπείργω. ἀπιέρδω (part. ao. plur. ἀπέρξαντες) accom- plir [ἀπό, ἔοδω]. ἁπερ-εἰί, conj. comme si, comme [ἅπερ, εἶ]. ἀπιερείδω : À ἔν. appuyer sur, fixer sur {| 2 intr. se fixer sur || ον. 4 intr. s'appuyer sur || 2 tr. appuyer, faire reposer sur : θυμὸν. πρός τινα, PLuT. faire retomber sa colère sur qqn [ἀπό, ἐρείδω]. ἀπερεῖν, inf. du fut. ἀπερῶ, υ. ἀπεῖπον. ἀπερείσιος, ος, ον, C. ἀπειρέσιος. ἀπερέω-ῶ, 10n. Ο. ἀπερῶ. ἀ-περίεργος, ος, ov, non recherché, simple; . πὸ ἃ. simplicité [a, περίεργος]. ἀ-περιέργως, adv. sans recherche, simple- ment. . ἀ-περίληπτος, ος, ον, non circonscrit, sans limites [a, περιλαμδάνω]. ἀπερίφπτος, ος, ov, indifférent ἃ [ἀ. περιό- ἀπερυπτώτως, adv. sans être exposé ἃ tom- ὁμαυι!. ber ou ἃ faillir. ἀ-περίσκεπτος, 06, ov, inconsidéré [ἀ, περι- σχέπτομαι]. ἀπερισκέπτως, adv. inconsidérément. dneplonmaotos, ος, ov, ininterrompu [ἀ, περισπάω]. ἀπερισπάστως, adv. sans se laisser dis- traire, avec suite. ἀ-πέρισσος, αἰΐ. -LTTOS, ος, ον, Sans Θχοῦϑ. d'où simple, sans recherche; τὸ ἀπέριττον, Luc. absence de recherche, simplicité {[a, πέρισσος].

Étymologie donnée par l'Abrégé : [ἀπό, ἔοδω]

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 102 du fac-similé