δαμασί·μθροτος

δαμασί:μθροτος, ος, ov, qui dompte les mor- tels [δαμάζω, βροτός]. Aauaokés, où G) Damas (auj. Dimesck) capitale de. la Syrie. δάμασσα (ao. poët.) et δαμάσσει (3 sg. fut. epq.) de δαμάζω. δαμάσσεται, 3 sg. fut. épq. ou sbj. ao. moy. épq. de δαμάζω. δαμάσσομεν, 1 pl. fut. ind. οὐ sbj. ao. ἐρᾳ. de δαμάζω. Δαμαστορίδης, ου (6) ἰ6 fils de Damastôr. Δαμάτηρ, dor. c. Δημήτηρ. δαμάω-ὦ, c. δαμάζω. . δάμειεν (3 pl. ορί.), δαμείην (1 sg. opt.), δαμείω (1 sg. sbj.), δάμη sg. ἣν ô υὴς ναι οὐ δαμῆναι (inf.) αο. ἃ pass. ὄρᾳ. ἄμνημι. ᾿ δάμνα, 3 sg. impf. poët. de δαμνάω. δαμνᾷ, 3 sg. PAS act. de δαμνάω et ἃ sg. prés. . (ὁ δάμνημι. δάμνατο, 8 sg. impf. moy. poét. de δάμνημι. δαμνάω-ῶ, c. δαμάζω. δάμνημι, c. δαμάζω. δαμο:γέρων, dor. c. δημογέρων. δᾶμος, . C. δῆμος. δαμόσιος, dor c. δημόσιος. δαμότις, dor. c. δημότις. δαμόωσι, 3 pl. fut. ὁρᾳ. de δαμάω. δαμώματα, dor. c. ἐδημώματα. ᾿δᾶν, v. δᾶ. Δανάα, dor. c. Δανάη. Δανάη, ns (à) Danaë : 4 fille α᾽ d'Akrisios, mère de Persce || ἃ autres. Δαναίδης, ou (ὁ) au pl. c. Δαναοί. Δαναίς, ἰδος (ἡ) 4 Danaïs, nymphe || 2 fille de Danaos; ρί. αἱ Δαναίδες, les Danaïdes; prov. ἐς τὸν τῶν Δαναΐδων πίθον ὑδροφορεῖν, prov. apporter de l'eau au tonneau ἀ65 Da- naïdes, c. ἃ d. faire une besogne vaine, perdre sa peine et son temps [Δαναός]. Δαναοί, ὧν (οἷ) les descendants de Danaos, c. ἃ ἀ. les Argiens, d'où les Grecs [Δαναός]. Δαναός, où ὧ Danaos, fondateur et héros d'Argos. δανειακῶς, adv. ἃ intérêts [δάνειον].

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 192 du fac-similé