δεννάζω
δεννάζω (f. ἄσω, ao. ἐδέννασα, pf. inus.) in- jurier, outrager : τινά, qqn; ἐπὶ ψόγοισι ὃ. OPH. οἷν καχὰ ῥήματα ὃ. ΘΟΡΗ. adresser des reproches outrageants [δέννος]. .
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 199 du fac-similé