δέπας
δέπας (τὸ) (dat. δέπαϊ, δέπαι ou δέπᾳ; plur. nom.-acc. δέπα, gén. δεπάων, αἰαἰ.-δεπάεσσι ou δέπασσι) vase, particul. À vase ἃ boire, coupe (en or Οὐ en argent) || 2 grand vase ἃ traire [cf. δάπτω et δεΐπνον]. :
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 200 du fac-similé