δια·πυνθάνομαι

δια-πυνθάνομαι (f. διαπεύσομαι, ao. ῶ διεπυ- θόμην, etc.) s'informer de : τί tivos, ἀθτηδη- der qqe ch. ἃ 4ᾳη; ὃ. τινος εἰ, PLUT. de- mander ἃ qqn si, etc.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 218 du fac-similé