διαφευκτικός
διαφευκτικός, ἡ, ôv, porté ἃ fuir [διαφεύγω].
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 223 du fac-similé
διαφευκτικός, ἡ, ôv, porté ἃ fuir [διαφεύγω].
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 223 du fac-similé