διώλλυτο

διώλλυτο (3 sg. impf. pass.), διωλόμην (sg. ao. ἃ moy.), διώλου (2 sg. ao. 2 moy.) διόλλυμι. ᾿

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 235 du fac-similé