δόχμιος

δόχμιος, α, ov : 4 oblique, transversal : δὸ- Xblav xékevlov, Eur. en se détournant de son chemin; adv. δόχμια, obliquement, de côté 2 p. suite, tortueux (sentier [δοχμόε].. ᾿ e τΣ ος, ov, dont (sur le casque) [δοχμός, λόφοςἿ.. δοχμός, ἡ ou ὁς, ὄν, qui οϑὲ οὐ γἱθηΐ" ἀ8 côté, oblique. ατος que εἶθ moissonneur saisit de la main gauche || ‘2 gerbe αἰ ὁρὶβ moissonnés, gerbe [| 3 blé _non encore coupé, moisson [δράσσομαι]. εἰς δραγματηφόρος ef ANS ος, ον, .qui porte des gerbes [δράγμα, @ . ρω]. ere gerber [δράγμα]. ἡ, δραγμεύω; lier en δ αἰνῶ (seul. prés.) γου vouloir faire une chose τἰδράω δράκαινα, ἧς (ἡ) dragon femelle [δράκων]. δρακεῖν, δρακείς, dragon δέρχομαι. ᾿ δράκον, ao. ῶ de δέρχομαι. ος, ov, qui fréquente les . dragons [δράχων, ὁμιλέω]. δρακόντιον, ou (τὸ) sorte de ver qui s’engen- dre sous la peau [δράκων]. δρακοντόνμαλλος, ος, ov, hérissé de ser- pents [δράχων. μαλλός]. ᾿ δρακοντώδης, ἧς, ες, de la nature du ser- pent [δράχων, -ωδης]. δράκων, οντος (ὁ) dragon, animal ᾿ Ῥ. ext. serpent (R. Aapx, voir; οὔ. δέρχομαι]. δρακών, part. ao. 2 de δέρκομαι. δρᾶμα, ατος (τὸ) À action; particul. affaire, office, devoir ow obligation ἀοηΐ -on s'ac- quitte || 2 action se déroulant sur un théä- . tre, pièce ἀθ théâtre, drame; particul. tra- gédie [δράω]. δραματικός, ἡ, ὁν, dramatique, théâtral [δρᾶμα]. ᾿- δραμάτιον, ou (τὸ) petite pièce de théâtre [δρᾶμα]. ἅματοςποιός, οὔ (ὁ) auteur dramatique δρᾶμα, ποιέω]. ᾿ δραματουργία, ας (ἡ) composition οὐ repré- sentation d'une pièce ἀθ théâtre [δρᾶμα, ἔργον]. ᾿ δραμεῖν, inf. ao. 2 de τρέχω. δράμημα, ατος (τὸ) course [δραμεῖν]. εἰς, δραμοῦμαι, fué. de τρέχω. δράξομαι, υ. δράσσομαι. Ε ᾿δραπετεύω, s'enfuir, 8᾽ s'échapper [δραπέ- - πῆς]. ας πέτης, ον, αὐ). M. fugitif : δρ. βασιλέος, or. qui 5᾽ de chez fugitif roi; ὃρ. κλῆρος, ΒΟΡΗ. jeton ou boule d'un fuyard, c. ὦ d. d’un poltron; αὖϑ. ὁ δρ. esclave fugitif, dé- . ΒΟΓΘῸ [ὃ διδράσχω, πίπτω]. ᾿ οἱ δραπετικός, ἡ, év, qui concerne les esclaves . fugitifs [doarétns]. 8panertiokos, ou (0) misérable esclave fugi- tif [δραπέτης]. δρασείω (seul. prés.) avoir envie d'agir, de faire, acc. [ὃράω]. δράσιμος, ος, ov, ce qu'il faut faire, ce qu'on peut faire [δράω]. - δρᾶσις, εὡς (ἢ) efficacité, force [δράω]. δρασκάζω, tenter de s'enfuir [ἐδιδράσχω]. τ Spuoués, où (ὁ) fuite [" διδράσχω]. 'δράσσομαι, αἰΐ. δράττομαι (f. δράξομαι, ao. ἐδραξάμην, pl. δέδραγμαι) prendre avec la main, prendre : τινος, qqe ch.; rar. avec acc : Ἐδράστειρα, 10n. δρήστειρα, ας (ἡ) servante active ou empressée [δράω]. δραστέον, plur. δραστέα, adj. verb. de δράω. στήρ, 10n. δρηστήρ, ἢρος (δ serviteur : 1 ἔδρα - Gütt. celui qui fait la besogne) [ὁράω] . 2 ἢρος, m. gitif [Ἐδιδράσκω].

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 239 du fac-similé