δρυμά
δρυμά, pl. irrég. de ὃρυμός. | μ
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 241 du fac-similé
δρυμά, pl. irrég. de ὃρυμός. | μ
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 241 du fac-similé