Ἑάἀπειροσύνη

Ἑάἀπειροσύνη, seul. dor. ἀπειροσύνα, ας (ἡ) c. ἀπειρία 1. 1 ἀ-πείρων, ὧν, ov, gén. -ovos, sans expé- rience, ignorant [ἀ, πεῖρα]. 2 &-nelpov, wv, ov, gén. -ovos : À sans fin, ἀπείρως infini, immense, innombrable [|| 2 ἰηοχίνι- ᾿ cable [ἀ. πέρας]. ἀπείρως, ad. Sal1s expérience, Sans ΟΟΠΠ815- ‘sance de, gén. [ἄπειρος 1]. . ἀπείς, part: ao. 2 ion. d'apinpe ἀπεκαόμην, υ. ἀποχαίω. ᾿ ἀπεκάρην, υ. ἀποχείρω. ἀπεκαύθην, ἀπέκαυσα, υ. ἀποχαίω. ἀπιεκδύνω, quitter un vêtement. ἀπέκειρα, υ. ἀποχείρω. ἀπ’εκλανθάνομαι (ao. 2 ρούί. impér. 2 pl. ἀπεκχλελάθεσθε) laisser de côté, gén. ἀπέκλαυσα, υ. ἀποχλαίω. ἀπέκλῃσα, υ. ἀποχλήω. ἀπέκτανον, ἀπέκτονα, ἀπεκτόνηκα, αο. 2 et pf. ἀποχτείνω. ἀπέλα, υ. ἀπελάω. ἀπελάμφθην, ao. pass. ion. α' ἀπολαμδάνω. - ἀπιελαύνω (f. -ἐλάσω, att. -ελῶ; ao. ἀπή- λασα, pf. ἀπελήλαχα; pass. αο. ἀπηλάθην; Df. ἀπελήλαμαι) 1 tr. À pousser hors de, chasser, ΘΧΟΙΌΓΘ : p66oy τινί, XÉN. éloigner -une crainte de qqn; au pass. être écarté οὐ éloigné : φροντίδος, Hpr. être loin de pen- ser que, etc. || 2 ἀπελαύνειν στρατιήν. HT. porter une armée en avant || 11 înér. partir. 7 ἀπέλαυσα, υ. ἀπολαύω. ἀπέλαχον, v. ἀπολαγχάνω. 1 ἀπελάω-ῶ, ἡ. att. 2 ἀπιελάω-ὦ {πυρόν. prés. ἀπέλα; sel. d'au- tres, ao. 8 pl. ἀον. ἀπήλααν) c. ἀπελαύνω. ᾿ἀπ’ελέγχω ([. -ἐγξω, ao: ἀπήλεγξα, pf. inus.) réfuter, convaincre d'erreur. ᾿ς ἀνπέλεθρος, ος, ov, immense adu. ἀπέλεθρον. IL. δὰ loin [ἀ, πέλεθρον]. ἀπελέσθαι, inf. αο. 2 Moy. α' ἀφαιρέω. ᾿ ἀπελευθέρα, ας (ἡ) affranchie [fém. αἰ ἀπε- 'λεύθερος]. ἀπελευθερία, ας (ἢ) affranchissement [ἀπε- λεύθερος].. ἀπελευθερικός, ἡ, ὁν, d'affranchi, fils d'af- franchi. ἀπ'ιελεύθερος, ou (6) un affranchi [ἀπό. ἐλεύθερος]. ἀπελευθερόω-ῶ, affranchir [ἀπελεύθερος]. ἀπελευθέρωσις, εὡς (ἡ) affranchissement. ἀπελήφθην, v. ἀπολαμδάνω. ἀπιέλκω, 10n. C. ἀφέλχω. ἀπελλάζω, haranguer sur la place publique [ἀπελλαί. assemblées ἀὰ peuple, ἃ Sparte, ἀπό, εἴλλω]. ἀπ'ελπίζω ((΄. -ἰσω, αἰέ. -τῶ) désespérer. .ἄπ’ελπτος, ος, ov, c. ἄελπτος [ἀπό, ἔλπω]. f. Φἀπελαύνω. - ιἀπελῶ, (f. -ἐσω, ao. ἀπήμεσα, épq. ἀπέ- : ἀπεμέω-ὦ μεσσα) vomir. ἀπ' εμπολάω-ὦ (impf. ἀπημπόλων) À vendre || 2 112emmener, emporter (un eselave, un objet acheté). . ἀπιεναντίον, adv. en face [ἃ. ἐναντίον]. ᾿ἀπεναντίως, adv. contrairement ἃ, dat. ἀπενάσθην, ἀπένασσα, ao. poët. d'ärovaiw. ἀποναίω. - ἀπένειμα, υ. ἀπονέμω. ἀπιενείχθην, ao. pass. 10n. α᾽ ἀποφέρω. ἀπτοενέπω, d'ord. ἀπ'εννέπω (seul. prés.) 4 défendre, interdire : τι, qqe ch.; τί τινος. écarter une chose d'une autre; τινὰ ποιεῖν τι, Eur. interdire ἃ qqn de faire 446 ch. 11 2 cnercher ἃ détourner par ses prières.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 101 du fac-similé