ἐγκωμιάζω

ἐγκωμιάζω (ἐπ. ἐνεκωμίαζον, f. ἐγκωμιάσω et ἐγκωμιάσομαι, ao. ἐνεχωμίασα, pf. ἐγχε- ῥὶς ao. ἐνεχωμιάσθην, pf. ἔγκε- ᾿ κωμίαχα; κωμίασμαι aire Ἰ᾽όϊορθ de, vanter, acc. [ἐγκώμιον]. :

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 255 du fac-similé