Grec ancien

ἔγρεο

ἔγρεο (2 sg. vmpér.), ἐγρέσθαι (inf.) αο. ἃ ᾿ηου. épq. «ἐγείρω.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 255 du fac-similé