εἰρηνο

εἰρηνο φύλαξ, ακος (ὁ) qui veille au maintien la paix; ἃ Rome, fécial [εἰρήνη, φύλαξ]. ὑνηὴν ΤΗ͂Σ da ω 2, εἰρήσεται, f. όρᾳ. αἔρομαι et f. antér., au εἰρήσομαι, f. é0q. d'évouar. ἔρομαι. εἴρητο, 3 sg. ol. ᾳ. pf. pass. d'etpw ἃ. εἰρίνεος, υ. ἐρίνεος. εἴριον, υ. ἔριον. εἱρκτέον, adj. verb. d'e'pyw. εἱρκτή, ἣς 4 prison || 2 partie retirée οἱ secrète d'une maison [εἵργω]. εἰρμός, οὔ (ὁ) enchaînement, d'où suite, série (d'événements, ἀθ causes, etc.) [εἴρω]. εἰροικόμος, ος, ον, qui sert ἃ travailler la laine [etpoc, κομέω]. : εἴρομαι, sbj. prés. épq. α' Ῥἔρομαι. εἰρόμην, v. ἔρομαι. εἴροντο, 3 pl. impf. d'épouou. ἔρομαι. εἰρο-πόκος, ος, ov, dont la laine peut être peignée, c. ἃ d. ἃ l'épaisse toison [eïpos, πέχω]. εἶρος, εος-ους (τὸ) laine [cf. ἔριον]. εἴρπον, impf. οἕρπω. εἵρπυζον, εἵρπυσα, υ. ἑρπύζω. εἰρύαται (3 pl. ὄρᾳ. pf. εἰρύατο (3 pl. épq. pl. q. pf. moy.) αἐρύω. εἴρυμαι, υ. ἐρύω.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 267 du fac-similé