ἐκλελαθέσθαι

ἐκλελαθέσθαι (inf.) ἐκλελάθοιντο (3 pl. opt.) ἐκλελάθοιτο (3 sg. ορί.) ao. 2 moy. poél: α᾽ ἐκλανθάνω.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 281 du fac-similé