Grec ancien

ἐρήτυθεν

ἐρήτυθεν (3 pl. ao. pass. poët.), ερητυσασκα (8 sg. ao. act. ilér.) α'ἐρητύω.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 371 du fac-similé