ἐσιπέτομαι

ἐσιπέτομαι, ἐσιπηδάω, υ. εἰσπέτομαι, εἰσ-- ἡ πηδάω. &o-ninto, ἐσ-πλέω, ἔσπλοος, ἐσ’ποιέω-ῶ, ᾿ ἐσποίησις, v. εἰσπίπτω, εἰσπλέω, etc. éonoiunv (ορί.), ἑσπόμενος (ρανγί.) ao. 2 d'érouar, suivre.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 377 du fac-similé