ἥπερ

ἥπερ, Fe α᾽ ὅσπερ. ἥπερ, υ. ὅσπερ. ᾿, ἧπερ:οπεύς, wc, épq. ἣος (ὃ) trompeur [éh. ἧπερο — sscr. apara « autre, différent », θὲ R. Fer, parler, cf. ἔπος, εἰπεῖν « qui parle autrement qu'il ne pense »]. ἡπεροπευτής, où (ὁ) ὁ. ἰ6 préc. [ἠπεροπεύω]. ἠπεροπεύῳ, tromper, séduire : τινά, qqn; ᾿ τινά τι, qqn en qqe ch. [ἠπεροπεύς]. ἠπητής, οὔ (δ) tailleur (propr. qui raccom-|. mode) [ἠπάω, réparer, recoudre]. ἠπιόνδωρος, ος, ov, aux doux présents [ἤπιος, δῶρον]. ἥπιος, α 06, ον : À bienveillant, favorable: ᾿ ἤπ. τινι, bon pour qqn; ἤπια εἰδέναι τινί, IL. vouloir du bien ἃ qqn; πρὸς τὸ ἠπιώτερον χαταστῆσαι, Thc. amener ἃ des sentiments plus bienveillants; en pari. du chaud et du froid, adouci, moins intense || 2, adoucis- sant, calmant || Cp. -ὦτερος, sup. -ὦτατος. ἠπιστάμην (ἰην0[.). ἠπίστασο (2 ὅ0. impf.), ἠπιστέατο (3 pl. ion. impf.) α ἐπίσταμαι. ἠπίστηκα, ἠπίστησα, v. ἀπιστεω. ἠπίστω, 2 sg. conir. tmpf. αἰ ἐπίσταμαι. Lens avec douceur, calme, modération Ὥπ!ιος]. ἡπλώθην, ἥπλωμαι, ἥπλωσα, υ. ἁπλόω. ἠπόρηκα, ἠπόρησα, υ. ἀπορέω 2. ἤνπον, conj. ou bien, ou peut-être [ἢ, που]. ἧἢπον ou mieux ἢ που : 1: certes, sans doute 12 interrog. est-ce que? n'esi-ce pas? ἧπου οὐ; Isocr. m. sign. Ἢ που]. . ἠράθιζον, ἠρέθισα, ἠρέθικα, υ. ἐρεθίζω. Jar ΟΝ et ἃ. "ἢ πύτα (6) δου. nom. . D. Ἑἠπύτης. qui ᾿ fait du Le ᾿Ἠπυνυτίδης, ou (ὁ) fils d'Epytos. . ἡἠπύω I ér. 1 appeler ἃ haute voix : τινά τι, qqn pour 446 ch.; invoquer, acc. || 2 dire ἃ haute νοὶχ || II intr. résonner, retentir [cf. εἰπεῖν]. | MP; ἔαρ. fps, contr. αἰο)". Ὁ. ἤραο, ἃ sg. ao. 1 moy. α.ρω. 1 ἦρα, αο. 1 α᾽αἴρω. 2 ἦρα, acc. d'un subst. inus. satisfaction, _plaisir; ἦρα φέρειν τινί, IL. ou ἐπί vive, IL. obliger qqn, Δ᾽ l'aider, le secourir [acc. de ἤρ, ἦρός, service ; orig. inconnue]. Ἥρα, ας (ἡ) Ηὸγα, fille de Kronos et de Rhéa, épouse de Zeus [Sel. l'étym. ἰα plus vraisemblable, de ἴα même racine que le. sscr. svar, le ciel]. Ἡραῖα, v. Ἡραῖος. Ἡραιεύς, ἐως (ὁ) d'Hèræa (ατ}). [τὶ οὐ agios Johannos) ville d'Arcadie [ραί(α]. ἭἩραῖος, α; ov, d'Hèræa; subst. τὸ ‘Hpaiov οὖν Ἥραιον, temple d'Hèra [| 2 τὸ Ἡραῖον, Hèræon, ville de Thrace || 8 pl. τὰ ‘Hpaïa, fêtes d'Hèra [Ἥρα]. Ἥρακλέης, ion. et poët. ο.. ‘Hpax\\ïc. Ἡρακλεία, fém. α' Ἡράχλειος. 1 Ἥράκλεια, ας (ἡ) Hèrakleia, n. de diverses ᾿ villes grecques en Thessalie, en Bühynie, ἐν Sicile [Ἡρακλῆς]. 2 Ἥράκλεια, ὧν (τὰ) v. Ἡράχκλειος. Ἥρακλείδης, ov (ὁ) fils οὐὐ descendant d'Hè-. . raklès οἱ Ἡραχλεΐδαι, les descendants d'Hè- Ἠὸ- raklès, les Héraclides [‘HpaxAënc]. ᾿ . Ἥράκλειος, α où ος, ov, d'Héraklès, qui concerne Hèraklès ‘HoëxAstar στῆλαι, Hpr.- les colonnes d'Hercule (Kalpè δὲ Abylè); ο΄ subst. 4 ἡ Ἡράκλεια (υ. ce mot) || 2 πὸ ‘Hpd-- χλεῖον οἵ Ἡρακλεῖον : Hèrakleion, temple ὦ d'Hèraklès |] 3 τὰ Ἡράχλεια, fêtes ἀ᾿ d'Hèra- ᾿ klès [Ἡρακλέης]. τος Ἥράκλεις, voc. α' Ἡραχλῆς. : Ἡρακλείως, adv. comme Hèraklès [‘Hoë χλειος]. ᾿ Ἡρακλειώτης οὐ Ἡρακλεώτης, ou (ὁ) habi- tant ou originaire ἃ d'Hérakleia [Ἡράχλεια]., Ὁ Ἡρακλεῶτις, ιδος (ἡ) fém. Ο Ῥρακλεώτης; à ‘Hp. le territoire d'Hérakleia. Ἡρακλήειος, Ἡρακλήϊος, ion. c. Ἡράχλειος. Ἡρακλῆς, ἐονς, voc. -εἰς (ὁ) Hèraklès (Her- ᾿ cule) demi-dieu, fils de Zeus et d'Alkmèna - (Alcmène) [Sel. les anciens de Ἥρα, κλέος; mais plus vraisembl. apparenté ἃ ἥρως]. ἠράμην, ao. moy. ἀ αἴρω οὐ impf. α ἔραμαι. ἡἠράνισα, ἠράνισμαι, υ. ἐρανίζω.. : ἤραξα, υ. ἀράσσω. ἤραρον, υ. ἀραρίσχω. ἠρασάμην, αο. α' ἀράομαι où ao. ὅρᾳ. ἀξραμαι. ἠράσθην, ao. pass. d'épaw οὐ α ἔραμαι. εν ἤρασμαι, pf. αἔραμαι. ᾿ ᾿ ἤρατο, 3 sg. ὑπυρῇ. α ἔραμαι ou ao. moy. αἴρω. . ᾿ ἤραχα, pf. Φἀράσσω. ἦργμαι, ρῇ. pass. α'ἄρχω. ἐρδην᾽ Dr. Las. Tai. ἤρειδον, 2mpf. d'épet ω. ἤρεικον, ἤρειξα, ἠρείχθην, υ. ἐρείκω. ἤρειπον, ἤρειμμαι, ἠρείμμην, υ. ἐρείπω. ἤρεισα, ἠρείσθην, ἤρεισμαι, υ. ἐρείδω. ἠρείφθην, v. ἐρείπω. Ν ἠρέμα, adv. : 1 doucement, paisiblement, tranquillement || 2 p. suite, modérément, légèrement, un peu [| 8 lentement [ἤρε- ἡβεμαιος, æ, ov, doux, paisible, tranquille || ος]. Cp. --ὁτερος [ἠρέμα]. ᾿ ἠρεμέω-ῶ, être calme, tranquille [* ἠρεμής]. Ἐἠρεμής, seul. cp. ἠρεμέστερος, a, ον, "6. ἠρεμαίος. ue ᾿ ñ ue, ας (à) calme, tranquillité, repos eu]. ἡρεμίξω ἡ tr. calmer, faire reposer, acc. || ὑπ. se tenir en repos [ἢ ἠρεμής]. ἤρεμος, 06, ον, 6. ἠρεμαΐος. Ha seul. cp. ρεμεστέρως, c. ἠρέμα ΄ ἤρίον, impf. poét. α᾽αἱρέω. εἐμής]. ἤρεσα, ao. οἰ ἀρέσχω οἱ α' ἐρέσσω. ἠρέσθην, ao. pass. α' ἀρέσκω. ἤρεσσον, att. ἤρεττον, impf. d'épéccu. ἐρέσσω. ἠρεύνησα, ἠρεύνων, υὑ. ἐρευνάω, : ἠρευξάμην, υ. ἐρευγομαι. ἤρευσα, υ. ἐρεύθω. ἤρεφον, ἤρεψα, υ. ἐρέφω. Ἥρη, ton. c. Ἥρα. ᾿ ἥρηκα, ἥρημαι, pf. act. et pass. α᾽ d'aipéw. 7 ἡρήρειν, pl. ᾳ. ρῇ. poët. α' ἀραρίσχω. ἠρηρείμην, pl. ᾳ. pf. pass. αἰ ἐρείδω. ἠρησάμην, αο. ion. α' ἀράομαι. ἤρθην, ao. pass. α'αἴρω et d'apaplaxw. ἐριγάναια, ας, adj. f. fille du matin, ép. d'E6s Ἐδ8 ρι, υ. ἔαρ. ΒΕ (l'Aurore); subst. ἡ ἦρ. le malin [ἦρ, γίγνομαι]. ἤριζον, ἤρικα, υ. ἐρίζω. - ἤρικε, 3 sg. pf. οἐρίζω ou ao. ἃ α'ἐρείκω. ἡἠρίον, ou (τὸ) tertre, α᾽ d'où tombeau fée], ἤριπον, v. ἐρείπω. - ἤρισα, v. ἐρίζω. ρκα, pf. act. ἀ᾽ αἴρω. ss. Οἀρχέω. - ἔἤρκεσα, ἠρκέσθην, ao. act. et ἦρμαι, ἡρμένος, pf. οἐ part. ρῇ. Ῥα88. α'αἴρω. ἠρνήθην, ἤρνημαι, υ. ἀρνέομαι. ἦρξα, υ. ἄρχω. Ἡρό:δοτος, ou (ὁ) Hèrodotos (Hérodote) : 4 historien célèbre || Ἅ autres [Ἤρα, δοτός]. - ἠρόθην, υ. ἀρόω. ἠρόμην, ao. 2 α'ἔρομαι. . ἧρον, impf. ἀαἴρω. ἤροσα, υ. ἀρόω. ᾿ ἥρουν, impf. d'aipéw ἥρπακα, υ. ἁρπάζω. ἥρπαξα, 6ἐ (att.) ἥρπασα, αο. α᾽ ἁρπάζω. ἡρπάσθην, ef (non att.) ἡρπάχθην, ao. pass. α' ἁρπάζω. οἰ ἥἤρρησα, υ. ἔρρω. ἦρσα, ao. ἄρδω et α' ἀραρίσχω. ᾿ς ἠρύγγιον, ou [τὸ dim. α᾽ ἤρογεος. . ἠρυγγίτης, ον (ὁ), ἤρυγγος, ον (ὁ) panicaut ou chardon-roland, plante. ἤρυγον, v. ἐρεύγομαι. ἤρυκα, pf. α᾽ ἀρύω. ἠρύκακον, υ. ἐρύχω. ἤρυξα, ao. α᾽ἐρύχω. ἦρνον, impf. αἐρύω. ἤρνσαι αο. d'apou. ἤρχα, ἤρχθην, υ. ἄρχω. ᾿ἠρχόμην, ἐπυρή. done ou ἀ ἔρχομαι. po, 2 sg. ao. moy. α᾽ αἴρω. " ἥρω, ἥρῳ, υ. ἥρως. ρώησα, ao. d'écuéw. ἡρωῖϊκός, ἡ, 6v, héroïque, de héros [ἥρως]. fpoivn, ἧς (ἡ) héroïne, demi-déesse pue]. ἢροίς, δος I de héros || II subst, (ἢ) 4 ἭΝ ll 2 fête des héros, ἃ Delphes - ρως]. ἠρώμην, impf. α'ἀράομαι. 7 ἐράω ο΄ ἤρων, impf. ἧρῷον, ον (τὸ) υ. le suiv. ἤρφος, ος, ov : À de héros, héroïque || Β subst. “Evo τὸ ἧρῷον : 4 temple d'un héros {|ὄ 2 vers héroïque, c. ἃ ἀ. hexamètre || ΠῚ τὰ ἧρῷα, fête héroïque, héros [ἥρως]. . ἥρως, ὡος οὐ -ὠὡ, dat. -ωἰ ou -ῷ, acc. -ὧα οὐ -ὦ, οὐ -ῶὧν; plur. -weçs OU -ὡς, acc. τῶας ou -ὡς (ὃ) 4 maître, chef, noble || 2 demi- dieu 1! 3 tout homme élevé au rang de demi- dieu [apparenté au lat. vir; cf. grec lati- es heros]. ᾿ἢρώτηκα, ἠρώτησα, ἠρώτων, υ. ἐρωτάω. 1 ἧς, 2 80. ED) ἘΑΡὴ être. Ρ ῷ ἧς, dor. p. Ἷ 8 sg. impf: α᾽ εἰμί, être ς, gén. sg. f. αἷδς, ἢ, δ. ς, ῶ sg. sbj. d'eint, εἰμί, être. ἧς, dat. pl. fém. ion. p. αἴς, α ὃς. σα, αο. αἥδω. ox, υ. ἄδω. σαι, υ. ἦμαι. Ὦσων, 3 pl. impf. d'elul, εἰμί, être. τ ἧσαν, 3 pl. ao. α'ἥδω. ἧσαν : 4 3 pl. impf. d'etqu, aller || 2 3 xl. É ῃ . pl. q. pf. α . 60. (ἰἄδω ἥσατο, 3 sg. ao. ἥδομαι. ἦσθα, 2 sg. impf. (εἰμί, être. σθανόμην, ἱηυρ[. αἰ αἰσθάνομαι ἤθε, 2.pl. αἰ ἦμαι.

Étymologie donnée par l'Abrégé : [ἀνήρ]

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 418 du fac-similé