θαυματο·ποιός

θαυματο-ποιός, ὀὁς, ὀν, qui fait voir des :: choses merveilleuses; subst. ὁ. 6. jongleur,. charlatan [θαῦμα, ποιέω]. c. θαυματοποιέω [θαῦμα ργον]. . ᾿ θά: ἥινας, ἢ; ον, jaune [θάψος]. εν

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 425 du fac-similé