κατιερείπω

κατιερείπω (αο. κατήρειψα; Df. ρα88. κατερή- ρειμμαι) 1 tr. renverser de fond en comble. détruire; fig. corrompre || 2 intr. (ἃ l'ao. 2 χατήριπον, el au pf. κατερήριπα) tomber. s’abattre. (D. κατέρρεξα) ao. épq. de καταρ-

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 493 du fac-similé