κεκλίαται

κεκλίαται ὃ pl. pf. pass. ὀρ.) κέκλικα (nf. act.), κέκλιμαι ζ pass.) de κλίνω.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 498 du fac-similé