κεραύνωσις

κεραύνωσις, εὡς (ἡ) ραὐνόω]. 1 κεράω-ὦ, c. χεράννυμι || Moy. (impf. 8 pl. ὄρᾳ.: κερόωντο) M. sign. ! ᾿ 2 κεράω-ὦ, fut. αἰξ. de κεράννυμι. .

Étymologie donnée par l'Abrégé : [κεραυνός]

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 501 du fac-similé