κολακεντικός

κολακεντικός, ἡ, όν, porté ἃ flatter, ou habile ἃ flatter || Cp. -ὦτερος [χκολακεύω]. κολακεύω, flatter, aduler, acc. [κόλαξ]. κολακικός, ἡ, όν, de flatteur || Cp. -wrepos, sup. -ὦτατος [κόλαξ]. κολακίς, ἰδος, adj. f. flatteuse [κόλαξ]. κόλαξ, ακος (ὁ) flatteur, adulateur. .

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 514 du fac-similé