κραιαίνω

κραιαίνω, épq. c. xpalvw, aux formes δυῖυ. : 8. sg. κραίαινεν; ao. ἐχρήηνα (impér. χρήηνον, 2 pl. xpnñvate, inf. χρηῆναι); γῇ. 8 pl. χεχράανται; pl. q. pf. 8 pl. κεχράαντο,

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 520 du fac-similé