κύκλιος
κύκλιος, α ou ος, ov, rond, circulaire : κύ- χλιος χορός, Χέν. danse en rond, ronde; d'où αὐυ. εἱλίσσεσθαι κύχλια, Eur. danser en rond; χύχλιοι αὐληταί, Luc. joueurs de flûte ambulants [κύχλος]. ᾿ κυκλο-ειδής, ἧς, ἐς, circulaire [x. εἶδος].
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 529 du fac-similé