μετα·μέλω

μετα-μέλω, seul. impers. μεταμέλει (f. με- ταμελήσει, ao. μετεμέλησε, ec.) être un su- jet ἀθ regret, de repentir : μεταμέλει μοί τι, Hor. je me repens de 446 ch. || 2 se repen- tir : μεταμέλει μοι, je me repens; μεταμέλειν τινός, ΧΕΝ. se repentir ἀθ 446 ch.; μεταμέλει μοί τινος, Isocr. je me repens de 446 ch. ou avec un part. : οὔτε νῦν μοι μεταμέλει οὕτως ἀπολογησαμένῳ, PLAT. et en ce mo- ment je ὯΘ me repens pas de m'être δίηϑι justifié; au part. abs. : μεταμέλον αὐτῷ, socR. Comme il se repent οὖν se repentait ἰ} Moy. μεταμέλομαι ( μεταμελήσομαι, ao. μετεμελήθην, efc.) changer d'avis, d'où se repentir; avec un part. : μετεμέλοντο οὐκ ἀναστάντες, Thc. ils se repentaient de ne s'être pas éloignés plus tôt; subst. τὸ μετα-- μελησόμενον. XEN. ce qui causera du regret, sujet de repentir pour l'avenir. ueta-ulyvuue, mélanger avec : τινί τι, mêler une chose avec une autre. ueta-uloye (seul. prés. et impf. μετέμισγον) σ. μεταμίγνυμι. μεταιμορφόω-ῶ, transformer, métamorpho- ser : ἑαυτὸν εἴς τι, EL. se métamorphoser en 446 ch. μεταμόρφωσις, εὡς (ἡ) tranformation, méta- morphose [μεταμορφόω].

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 576 du fac-similé