ὀὁρώρηται

ὀὁρώρηται, υ. ὀρώρομα!. *épopouar (seul. 8 sg. ind. ὀρώρεται, ἐξέ "07. ὁρώρηται) 6. ὄρνυμι.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 640 du fac-similé