Grec ancien

ὁρμέαται

ὁρμέαται (8 pl. pf. pass.) ὁρμέατο (3 pl: Ἷ ἐ. τῇ. pass.) ion. αὁρμάω.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 638 du fac-similé