ὀφθαλμία
ὀφθαλμία, ας (ἡ) 1 ophtalmie avec épanche- ment d'humeurs οὐ chassie || 2 cécité [ὀφθαλ- μός].
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 651 du fac-similé
ὀφθαλμία, ας (ἡ) 1 ophtalmie avec épanche- ment d'humeurs οὐ chassie || 2 cécité [ὀφθαλ- μός].
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 651 du fac-similé