περιοικίς

περιοικίς, ἰδος : 1 adj. f. situé alentour, aux environs || 2 subst. ἡ περιοικίς (s. e. γῆ) campagne α᾽ Δἰθηίουν [π. οἶκος].

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 703 du fac-similé