προ·διαίτησις

“προ-διαίτησις, εὡς (à) action de se préparer par la ἀϊὸΐθ διαιτάω]. ᾿

Étymologie donnée par l'Abrégé : [προδιοιχέω. ᾿ προ:διώκω, ΡΟ ΓΒαΙνΓΘ 6η ἀνϑηΐ οὐ ῸΡ ἰοἱπ. ἡ προ:δοκέω-ὦ, 56. μαϑ88. ρἷ. χ. ρῇ. 8. 80. προε-. δέδοκτο. 1]

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 747 du fac-similé