σιδάρεος

-σιδάρεος, dor. c. σιδήρεος. σιδαροινόμος, υ. σιδηρονόμος. σιδαρόςπλακτος, υ. σιδηρόπληχτος. σίδαρος, dor. c. σίδηρος. σίδη, ns (ἡ) pelure de grenade. . σιδηρεία, ας (ἡ) extraction du fer [σιδηρεύω]. σιδήρειος, α, ον: 1 de fer || 2 dur comme le fer, c. ἃ ἀ. inflexible, impitoyable |] 8 qui provient du fer. .

Étymologie donnée par l'Abrégé : [σιδηρεύω]

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 799 du fac-similé