στέωμεν
στέωμεν, ion. ὁ. στῶμεν, 1 pl. sbj. αο. 2 α᾽ ἵστημι. d'iorrpt. στῆ, ὄρη. ο. ἔστη, 8 sg. ao. ἃ α' ἵστημι. στῇ, 3 80. sbj. ao. ἃ α' ἵστημι.
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 817 du fac-similé
στέωμεν, ion. ὁ. στῶμεν, 1 pl. sbj. αο. 2 α᾽ ἵστημι. d'iorrpt. στῆ, ὄρη. ο. ἔστη, 8 sg. ao. ἃ α' ἵστημι. στῇ, 3 80. sbj. ao. ἃ α' ἵστημι.
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 817 du fac-similé