στρώνννμι

στρώνννμι (f. στρώσω, ao. ἔστρωσα, pf. ἔστρωχα, pl. φ pf. ἐστρώχειν;; pass. f. στρω- θήσομαι, ao ώθην, pf. ἔστρωμαι, ρἱ. pf. ἐστρώμην) Étendre (un. tapis, etc.) [R. d'où στόρνυμι, Ztpw, étendre; cf. Στορ, στορέννυμι].

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 822 du fac-similé